วันที่ 18 มิถุนายน 2569 มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย โดยสำนักศิลปะและวัฒนธรรม จัดกิจกรรมนิทรรศการและประชาสัมพันธ์แหล่งเรียนรู้ชาติพันธุ์ไทใหญ่ ณ วัดห้วยน้ำขุ่น ตำบลแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย เพื่อยกระดับชุมชนห้วยน้ำขุ่นให้เป็นแหล่งเรียนรู้ทางวัฒนธรรมที่มีอัตลักษณ์โดดเด่น พร้อมพัฒนาเป็นเส้นทางการเรียนรู้และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงองค์ความรู้ของชุมชนอย่างเป็นระบบ สร้างคุณค่าจากทุนทางวัฒนธรรมสู่การพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน
โอกาสนี้ได้รับเกียรติจาก นายพิเชษฐ์ ศรีมารุต นายอำเภอแม่ฟ้าหลวง เป็นประธานเปิดนิทรรศการ โดยมี ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สุทัศน์ คล้ายสุวรรณ์ รองอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย กล่าวถึงความเป็นมาและวัตถุประสงค์ของโครงการ ซึ่งดำเนินงานโดยสำนักศิลปะและวัฒนธรรม ภายใต้โครงการบริการวิชาการท้องถิ่นของสำนักยุทธศาสตร์การพัฒนาท้องถิ่นและบริการวิชาการ ประจำปีงบประมาณ 2569
การดำเนินงานครั้งนี้มีเป้าหมายสำคัญ 2 ประการ ได้แก่ การสร้างเครือข่ายความร่วมมือด้านการอนุรักษ์ ส่งเสริม และเผยแพร่ศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม ประเพณี และภูมิปัญญาท้องถิ่น ผ่านการลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ (MOU) ระหว่างสำนักศิลปะและวัฒนธรรมกับภาคีเครือข่ายทั้งภาครัฐ ภาคเอกชน และชุมชน รวม 17 หน่วยงาน เพื่อร่วมกันขับเคลื่อนการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของท้องถิ่นอย่างเป็นรูปธรรม
อีกทั้งยังได้จัดนิทรรศการเผยแพร่แหล่งเรียนรู้ชาติพันธุ์ไทใหญ่ ซึ่งเป็นผลจากการรวบรวมองค์ความรู้ด้านวิถีชีวิต อัตลักษณ์ และทุนทางวัฒนธรรมของชุมชนห้วยน้ำขุ่น พร้อมพัฒนาองค์ความรู้ให้เป็นระบบผ่านการจัดตั้ง “พิพิธภัณฑ์แหล่งเรียนรู้ชุมชน” ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางในการรวบรวม จัดเก็บ และถ่ายทอดองค์ความรู้ทางวัฒนธรรม ควบคู่กับการพัฒนา “บ้านครูภูมิปัญญา” ให้เป็นพื้นที่วัฒนธรรมมีชีวิต (Living Cultural Space) ที่เปิดโอกาสให้ผู้มาเยือนได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงท่ามกลางวิถีชีวิตดั้งเดิมของชุมชน
การดำเนินงานดังกล่าวช่วยเชื่อมโยงเครือข่ายแหล่งเรียนรู้ในพื้นที่ให้มีความสมบูรณ์ สามารถพัฒนาเป็นเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของชุมชน พร้อมประชาสัมพันธ์อัตลักษณ์ของชาติพันธุ์ไทใหญ่ให้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง เปิดโอกาสให้ประชาชน นักเรียน นักศึกษา นักวิชาการ และนักท่องเที่ยว ได้เข้ามาศึกษาเรียนรู้คุณค่าของความหลากหลายทางวัฒนธรรม พัฒนาแหล่งเรียนรู้แห่งนี้เป็นต้นแบบของการอนุรักษ์และต่อยอดทุนทางวัฒนธรรมด้วยการมีส่วนร่วมของคนในชุมชน ผ่านการถ่ายทอดเรื่องราว (Storytelling) และการบริหารจัดการแหล่งเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพ อันจะนำไปสู่การสร้างรายได้ ยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน และเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนบนฐานอัตลักษณ์ท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
